Hij was er toen ook al bij!

Ben je ook weleens verbaasd of verwonderd als je terugkijkt op je leven zonder Hem dat je zo duidelijk Zijn leiding ziet? Opeens... achteraf terwijl je er toen niet mee bezig was?

Ik heb in mijn leven meer jaren zonder God geleefd dan jaren met Hem. Ik groeide wel op met het geloof hoor. Geloof ja... en wat dat inhield is de veel gehoorde kritiek, "de religie", de regels. Mijn jeugd bestond uit regels, strenge regels waardoor ik binnen de paden moest blijven van "het geloof". 

Dat het om Jezus ging? Dat God alleen de eer moest krijgen? Dat echt geloven ook leven voor Hem is? Dat geloven een relatie hebben met Hem is? Dat geloven zo een krachtbron is? En ik kan nog wel even doorgaan met al die vragen, waar ik ook een ontkennend antwoord op kan geven. Zo ontzettend arm, zo ontzettend leeg, zo een gemis.

Onbekeerd met de bijbel op schoot...

En waarom ik er over schrijf is niet omdat ik wil schoppen tegen mijn verleden, tegen regels op zich. Alleen het is niet de basis van het geloof! Het onderwerp ligt zo dicht aan mijn hart. Het raakt me zo als ik mensen "leeg" zie leven en oordelen over andere mensen die niet bekeerd kunnen worden of zijn. Niet bekeerd, niet wedergeboren omdat ze zich niet genoeg aan de regels houden, of niet voldoen aan de regels die men opgesteld heeft om bekeerd te kunnen zijn. 
Er is vergeten dat Jezus naar de aarde kwam voor onze zonden.

Slechts weinigen kunnen bekeerd worden, het was een kader in mijn hoofd geworden waardoor ik niet bekeerd kon worden. Hoe ik ook leefde en wat ik ook deed, onbereikbaar. Een gesloten deur, zelfs later op volwassen leeftijd, met eigen keuze's kon ik verwonderd zijn om de verandering van anderen maar voor mij was het niet mogelijk. Het stond gewoon vast, en was zo duivels sterk, een blokkade om Hem echt te gaan zoeken. Voor iedereen, maar niet voor mij.

Bekering bij mensen was moeilijker dan bij God.

"De dingen die onmogelijk zijn bij de mensen, zijn mogelijk bij God" (Lukas 18:27)

En toch Hij hield me vast, ik maakte niet de foute keuze's op momenten dat ik ze (ge)makkelijk had kunnen maken. Hij leidde mij al die jaren en raakte mij aan, ik raakte meer en meer overtuigd dat Jezus leefde en ook voor mij gestorven was omdat Hij kwam voor de zonden van de hele wereld, geen uitzonderingen!

En Ik zeg u: Bid, en u zal gegeven worden; zoek, en u zult vinden; klop, en er zal voor u opengedaan worden. (Lukas 11:7)

-wordt vervolgd-

Ik hou van lezen

Zomaar een berichtje... beetje nostalgie ... en... over mij...
Sinds dat ik kan lezen lees ik boeken. En als ik eenmaal geboeid was door het boek kon ik het niet meer weg leggen, maar moest het uit. Tot diep in de nacht steunend op mijn inmiddels lamme arm totdat het boek uit was. En vaak zonder te kijken op de klok ging het licht uit.
Ook schreef ik graag, brieven naar vriendinnen ("de tijd dat internet nog niet zijn intrede had gedaan"). Niet dat het allemaal even interessant was ;), maar toch de gewone dingen van het leven, wat zij en ik meemaakten deelden we... en het was leuk.
Een brief terugkrijgen was ook een feest, eenmaal per dag de post checken :), een verrassing!
Ik vroeg me af hoe vaak ik nu nog een brief schrijf, kaarten nog wel, maar brieven? Toch blijft een brief wel een persoonlijk cadeautje vind ik.

Is dat waarom het bloggen mij trekt? Ben ik daarom lid van een bibliotheek? En loop ik daarom graag door een boekwinkel? Waarom mijn nachtkastje "altijd" vol boeken en tijdschriften ligt? 

Waarom ik in tijdschriften en kranten (of op internet), advertenties van nieuwe aanwinsten bekijk? Recensies vol aandacht lees en "sommige" boeken op mijn verlanglijstje zet? 

Het is wel een luxe probleem, beetje hap snap, net zoals de consumptiemaatschappij ben ik in het lezen. Hebberig denk ik wil ik ook lezen, of hebben. Maar eenmaal in de kast worden veel boeken vergeten. Sommige "oudere" boeken met name romans vind ik niet mooi meer. Ook bijvoorbeeld boeken uit mijn jeugd, een voorleesbundel van "van der Hulst" die ik vroeger toch echt mooi vond is voor mijn kids lastig door het ouderwetse taalgebruik. Daarom is, de boekwinkel ten spijt, de bibliotheek ook een mooie voorziening. Daarnaast moet ik eerlijk bekennen dat de tijd ook weleens ontbreekt, en het (zelf) lezen met kinderen erbij toch ook wat lastig is.

Ik ben benieuwd naar jullie leestips, ongetwijfeld zijn jullie ook fan van lezen :)

Welk boek ligt er op jullie nachtkastje of ben je aan het lezen?
Wat is jouw favoriete boek (klassieker of aanrader voor de zomervakantie)?
Welk boek staat er op jouw verlanglijstje?

En ik zal zelf ook antwoord geven natuurlijk!

1) Op mijn nachtkastje ligt een dagboekje van C.H. Spurgeon (altijd bemoedigend!) en "een kind van de rivier" van Irma Joubert.
2) Oeps dat is eigenlijk een moeilijke vraag omdat er vele zijn... Een paar boeken van Francine Rivers en Kristen Heitzmann vind ik erg mooi. Maar ik noem er twee die ik laatst gelezen heb, Hadassa en het verbond van Hadassa door Tommy Tenney, als zomervakantie- aanrader dan maar!
3) Op mijn verlanglijstje staat "leven na de genadeklap" door Arie de Rover. Ik ben benieuwd nadat ik een recensie heb gelezen.